Wil je altijd bij mij blijven

M’n leven kan zo raar niet wezen

soms hunker ik naar ongemak

Fonduen  in een boedelbak

of lekker stappen in Irak

of op m’n kop in een trapeze

M’n leven kan zo zwaar niet zijn

wil het geluk meestal vermijden

Het meest geniet ik van mijn lijden

Zou jij bij mij de tong uitsnijden

dan kan ik smullen van de pijn

Maar als ik naar een winkel ga

om boodschappen te kopen

dan moet je mij eens hulpeloos

langs al die schappen heen zien lopen

Met angstzweet ga ik dan op zoek

Vind nooit de dingen op mijn lijstje

Nerveus vraag ik het winkelmeisje

waarom staat op de prei geen prijsje

Ik haat dat tomeloos gezoek

Laatst  kon ik  de zeeppoeder niet vinden

Het liep al tegen sluitingstijd

ik zag ook heel geen winkelmeid

dus zocht ik in onnozelheid

de ganse nacht ik zou het vinden

En toen ik aan de avond dacht

dat ik bij jou had kunnen zitten

had ik het liefste saam met jou

in een kist met  Bildstar willen pitten

Zo struinde ik eenzaam door de nacht

In’t donker langs de winkelschappen

van vis, tampons tot runderlappen

totdat ik bij de multomappen

eindelijk de zeeppoeder zag staan

Zo’n twintig merken in de rekken

Die schreeuwden om de vuile was

Na tien minuten bleek mij pas

hoe  hardnekkig  elk merk was

zij  bleken zelfs moedervlekken

En  toen ik jou belde in de nacht

met wie jij het allerliefst wou wassen

klonk opgewonden Witte Reus

die zou het beste bij je passen

Bang dat jij bij mij weg zou gaan

dat ik je weldra zou verliezen

voorgoed voor Witte Reus zou kiezen

nam ik  met Ariël de biezen

liet  Witte  Reus voor wat ie was

Maar toen  de winkelmeid ging dreigen

met mijn verlopen bonuskaart

en dat ik geen zegels had gespaard

en dat mijn  clubkaart was  verjaard

kon Ariël de kleren krijgen

En toen ik thuiskwam doodvermoeid

in de ochtend tegen vijven

had ik maar één boodschap voor jou

‘Wil je altijd bij mij blijven?’

Gerard Wortel (dorpsdichter)
gerardwortel@ziggo.nl

Related posts