LEUK EN LEED

Natuurlijk is het leuk je ergens op te verheugen: een vakantie, ontmoeting,  theatervoorstelling of uit eten gaan, maar terugblikken en na genieten is wel zo leuk!

Ons straatfeest dus, vorige week. Eigenlijk twee straten: Nieuweweg en Laarderweg. Het bekende ‘Eiland van Eemnes”.

Er waren een kleine tachtig volwassenen en veel kinderen  en iedereen genoot van de avond-in-Italiaanse-stijl. Lange tafels, Italiaanse vlag en idem eten en aan de kop van de tafels stond een heuse Fiat 500. Hoe Italiaans wil je het hebben!

Natuurlijk raakte ik met iemand in gesprek die ik ooit al eerder had gesproken, maar wáár in

Godsnaam… bleek tijdens het oliebollen eten bij de buurvrouw geweest te zijn.

Details ken ik niet, maar jammer was, dat er die avond werd ingebroken op de Laarderweg. De dieven waren blijkbaar goed op de hoogte.

Iets heel anders: zoals meer mensen (vooral vrouwen?) heb ik totaal geen oriëntatie gevoel. Ben ik in een hotel: geen idee of de lift links-  of rechtsaf is. Loop ik door een vreemde stad, moet ik echt repeteren… ’ik ga nu vijf keer rechtsaf, moet ik straks weer vijf keer links….’. Lang leve de navigatiesystemen en de ANWB borden. Waren die er niet, dan kwam ik ongetwijfeld in plaats van in Groningen in Maastricht of Middelburg terecht.

Dieren hebben meestal meer talent om de weg (terug) te vinden. Uitzondering is kater Bruno. Hij woont aan de andere kant van de A27, best een eind weg, maar weet om de paar weken feilloos de weg te vinden naar hier, die andere kant van de A27 dus. Of ie door het fietstunneltje gaat of zijn leven waagt door de snelweg over te steken, niemand die het weet. Inmiddels heb ik het telefoonnummer van de eigenaren  en bel hen als ie hier weer zielig voor de deur zit te miauwen. Ja, de weg hierheen gaat prima, maar terug lukt hem niet. Zoals zijn baas/personeel zegt: “Bruno heeft een navigatieprobleem”. Wat dat betreft lijkt ie op mij.

Toen ik de Laarder Courant de Bel las, zag ik dat op dezelfde avond dat wij hier aan de Nieuweweg ons straatfeest hadden, ook het jaarlijks ‘dorpsfeest’ plaatsvond in Laren. Nee,

niet aan de straat, maar in de nieuwe door Piet Oudolf aangelegde tuin van Singer.

Hoewel er dit jaar geen ‘dress code’ was, zag ik op de foto’s dat iedereen zich feestelijk,  dames inclusief hoed, had aangekleed. Dat zie ik hier nog niet gebeuren. Iedereen chiquer dan chique.

Wat me opviel was dat ook hier werd gegeten aan lange tafels en er tenten waren en marktkraampjes. Andere gelijkenis: dit jaar moest men zijn eten zelf gaan halen, er was geen bedienend personeel!

Wat ik zelf het leukst vind? Ik ben nog een tikje ambivalent, maar neig geloof ik naar onze versie.

 

H.E. Nieuweweg

Related posts