Zomertijd, tijd voor een picknick!

Als liefhebber van de leuke sportieve Engelse tweezitter sportautootjes ben ik natuurlijk ook in het bezit van een heuse picknickmand. Zo’n echte rietenmand met daarin Engels aardewerk, glazen van glas en nog veel meer handige zaken. Dus niet zo’n flodderding met veel plastic, zoals je die regelmatig half geplunderd bij de kringloopwinkel ziet liggen. Picknicken, de Engelsen schrijven picnic by the way, het lijkt zo leuk. Als ik echter het plan voor een picknick opper begint mijn vrouw al bedrukt te kijken.  Als ik de leren riempjes van de picknickmand losgesp verschijnen wind, regen en zware wolken als bij toverslag. Dit nog afgezien van brandnetels, wespennesten, prikkeldraad en koeienvlaaien. We weten dat frisse lucht zorgt voor lekkere trek en ons humeur gunstig beïnvloed. Zonnig weer en een licht briesje maakt een hamsandwich twee keer zo lekker als binnenshuis. Kortweg, eten smaakt buiten veel beter. Dat alleen al is reden om de kofferbak te vullen met stokbrood en sprankelende cider.

De perfecte picknick, net als de perfecte Kerstmis, bestaat louter en alleen in een verre uithoek van onze geest. We zullen nooit dat idyllische maal op een Schots geruite plaid bij een kabbelend beekje genieten, omdat dit zoals men zegt slechts in de verbeelding bestaat. Toch herinneren wij allemaal die perfecte picknick met een feestmaal uitgespreid op een laken in een weiland vol boterbloemen. Hoe kunnen wij elk detail voor de geest halen terwijl we weten dat het nooit heeft plaatsgevonden? Je weet wel welke ik bedoel; die waar alle mannen witte cricketbroeken droegen en de vrouwen allemaal gekleed waren in bloemrijke jurken die van voren waren dichtgeknoopt.

De redenen om niet te picknicken worden verre overtroffen door die om het wel te doen. Voor elk horzelnest en vergeten kurkentrekker staan twee keer zoveel heerlijke salami’s, smeltende kazen en zoet smakende, rijpe tomaten om in ons mandje te leggen. Elk fraai plekje vervuild door afgedankte koelkasten en gebruikte condooms wordt eenvoudigweg overtroffen bij de gedachte aan knapperig brood, bosjes waterkers, dikke radijsjes en schijven koele watermeloen.  Met andere woorden: het is het eten dat de dag redt. Krijg dat voor elkaar en niets dan een stormvloed kan ons enthousiasme blussen.

Simpel is, als altijd, het beste.  Haal een met kruidnagel bestoken ham uit je mand en snij er papierdunne plakken van met een lang, dun fileermes. Leg ze op een bord met een handje vol raketsla ( die reist beter dan bindsla), een paar tomaten nog aan de steel en een flinke klodder aardappelsalade met kruidenspikkels. Deel nu de mosterd rond die je niet bent vergeten in te pakken. Alles lijkt plotsklaps heel gedistingeerd, onopgesmukt en cool. Vergeet de toeters en de bellen, we moeten gewoon de basis goed leggen. Ik bedoel hiermee voldoende koud bier, genoeg citroenen ( echte en niet zo’n plastic knijpding) en papieren servetten. Die handige natte veegdoekjes kunnen echt niet! En niet te vergeten echte glazen. Niets is zo erg als wijn of champagne drinken uit een papieren bekertje. Bier drinken uit een flesje gat nog wel, maar alleen een dronken tor drinkt bubbels uit de fles. Kortom, picknicken is geweldig. Als de zon wil schijnen en het gezelschap even stralend is. Veel plezier ermee!

 

John Krabbendam

Related posts