Canontegel 17 2008 Samenwerking BEL-gemeenten

Het ‘grote spook van de gemeentefusies’ is tot nu toe gedurende 218 jaar aan Eemnes voorbij gegaan. De eerste en laatste ervaring op dat vlak dateert van 1 januari 1812, toen de beide Eemnessen werden samengevoegd.

In de jaren na 1970 moest vanuit de landelijke overheid het binnenlands bestuur op de schop. Veel taken van de gemeenten werden ingewikkelder. Kleine gemeenten zijn niet instaat overal expertise voor in huis te hebben. Ook zouden meer taken naar de gemeenten worden verplaatst. Binnenlandse Zaken hanteerde rond 1980 als norm voor gemeenten minimaal 10.000 inwoners, maar uitzonderingen waren mogelijk. De provincie Utrecht ging daarin mee met een absoluut minimum van 6000. In 1980 zat Eemnes in de gevarenzone met 6278 inwoners.

In 1983 wist het gemeentebestuur de provincie op afstand te houden, wat nog resulteerde in de suggestie van de provincie om de bebouwde kom van Eembrugge aan Eemnes toe te voegen, evenals de hele hoek van Amerpoort aan de noordzijde van de Zandheuvelweg. Dit was tegen het zere been van Baarn, dat zou zakken onder de grens van 24.000 inwoners. Maar Baarn wilde Eemnes er wel bij nemen. Omdat Utrecht zich eerst op haar zuidoosthoek richtte, kwam er enige lucht, maar de dreiging waaide zeker niet over.

Ook de Noord-Hollandse buurgemeenten Blaricum en Laren zaten in de gevarenzone. Beide provincies waren voor een fusie van de BEL-gemeenten, maar de gemeenten wilden zelfstandig blijven en hun eigen identiteit behouden. Sinds 1995 ontplooiden ze initiatieven die leidden tot een uniek samenwerkingsmodel: ambtelijk gefuseerd (BEL Organisatie), maar zelfstandige B&W, gemeenteraden en een bestuurssecretariaat. Onder voorwaarden – voldoende bestuurskracht en lokale democratie– gingen de provincies akkoord. Per 1 januari 2008 is dit een feit, maar het blijft spannend.

Ontleend aan Historische Canon van Eemnes.

Afbeelding: nr17.tif

Tekening: Rob du Rieu.

Related posts